Akcje używane w obiegu

Budując proces potrzebujemy na poszczególnych krokach wstawić odpowiednie akcje procesowe. Są to zarówno akcje automatyczne wykonywane przez system jak i akcje polegające na integracji z użytkownikiem. Dodawania akcji lub jej wybór przebiega jak na gifie poniżej.

Każdy proces zawiera Zadania (kroki obiegu), Bramki i Ścieżki. Dla każdego Zadania i Bramki należy skonfigurować działanie. Jest to wbudowana czynność, która ma być wykonywana podczas wykonywania etapu procesu. Mamy do wyboru zestaw typów aktywności. Każdy z nich musi być skonfigurowany w rozwijanym menu Ustawienia aktywności znajdującym się w zakładce Ogólne.

Aktywności zostały pogrupowane w zakładki dla łatwiejszej nawigacji.

Dokument: #

Aktywność użytkownika #

To najczęściej używane działanie. Gdy uczestnik w procesie ma wykonać aktywność, wybiera się właśnie je. Możesz również zmienić wartość pola w tym działaniu.

Wykonawcy działania: użytkownik musi dodać co najmniej jednego użytkownika jako wykonawcę aktywności.

Dostępne opcje (możemy dodać więcej niż jeden warunek z operatorami oraz/lub):

• Osoba, która uruchomiła obieg.
• Użytkownik – konkretny użytkownik według nazwy z listy użytkowników.
• Wszyscy z grupy – działanie musi być przetworzone przez wszystkich użytkowników z wybranego działu, określoną grupę użytkowników lub wszystkich w firmie.
• Ktokolwiek z grupy – działanie musi być przetworzone przez co najmniej jednego użytkownika z wybranego działu, określoną grupę użytkowników lub wszystkich w firmie. Pierwszy użytkownik, który wykona akcję, kończy etap procesu.
• Wszyscy z pola – działanie musi być przetworzone przez wszystkich użytkowników z pola w formularzu zawierającym użytkowników.
• Ktokolwiek z pola – działanie musi być przetworzone przez co najmniej jednego użytkownika z pola w formularzu zawierającym użytkowników.

Użyj elektronicznego podpisu – zdecyduj, czy w tym kroku użyć podpisu elektronicznego.

Wyślij maila – wybierz, czy chcesz wysłać powiadomienie e-mail do wykonawców aktywności.

Pokaż powiadomienie – wybierz, czy chcesz wysłać powiadomienie systemowe do wykonawców aktywności.

Pobierz pola z formularza – Przycisk wstawia wszystkie pola z formularza aby zmienić ich wartość.

Zmień wartość pola – jest to dodatkowa opcja zmiany wartości pola w dokumencie w tym samym czasie, co wykonywana akcja użytkownika. Działa to tak samo jak ustawienia w akcji Zmień wartość pola.

Pobierz dokument #

Akcja pobiera dokument z listy do użycia później w procesie.

Konfiguracja zawiera wybór listy z dostępnych w naszej aplikacji oraz udostępnionych publicznie. Możemy dodać filtry w celu zawężenia listy i wybrania konkretnego dokumentu.

Stwórz dokument #

To działanie służy do utworzenia nowego dokumentu lub skopiowania istniejącego dokumentu do nowego.

Tryb działania – wybierz, jak chcesz utworzyć nowy dokument. Możesz utworzyć pusty dokument i ustawić wartość każdego atrybutu (opcja Stwórz nowy dokument) lub zduplikować/skopiować istniejący dokument (na którym działa proces) i zmodyfikować wybrane atrybuty (opcja Stwórz na podstawie dokumentu z procesu)

Wybierz formularz – użytkownik musi wybrać formularz dokumentu do utworzenia nowego dokumentu.

Pola dokumentu – wybieramy pola, których wartość chcemy ustawić podczas tworzenia nowego dokumentu. Gdy pole jest wybrane jest, ustawiamy kartę Wartość.

Dla pól typu rozwijanego:

• Ustaw – system ustawia nową wartość pola na podstawie dostępnej opcji, takiej jak lista lub słownik.
• Wyczyść – system usuwa wartość pola.
• Dopasuj – system kopiuje wartość z powiązanego pola ustawionego z pól dokumentu lub pól systemowych, takich jak identyfikator użytkownika i dane użytkownika.

Dla pól typu daty:

• Wartość – system ustawia nową wartość pola w formacie daty.
• Funkcja – pozwala ustawić tryb przesunięcia. Gdy ustawiono na Aktualny dzień, przesunięcie jest stosowane do daty. Gdy ustawiono na Aktualną godzinę, przesunięcie jest stosowane do godziny. Używamy wartości dziesiętnej do zdefiniowania przesunięcia daty/czasu. Wartość dodatnia oznacza przesunięcie w przyszłość, wartość ujemna oznacza przesunięcie w przeszłość, wartość zero oznacza bieżącą datę/czas.

Dla pól typu tekst/liczba całkowita:

• Wartość – system ustawia nową wartość pola na podstawie treści dynamicznej lub wartości wprowadzonej przez użytkownika.

Dla pól typu załącznik:

• Dodaj – system dodaje załącznik do wskazanego pola załączników.
• Dodaj kolekcje – system pozwala na dodanie całej zawartości pola załączniki z kolekcji (np. kolekcja JSON ze zmiennej procesowej).
• Aktualizuj według kolekcji – system pozwala na aktualizowanie pola załączniki z wybranej kolekcji (np. kolekcja JSON ze zmiennej procesowej).
• Wyczyść – system usuwa wszystkie załączniki.

Wybieramy również źródło, z którego będziemy pobierać załącznik (inne pole załączników, zmienna) oraz wskazujemy, który załącznik z listy ma być użyty (Pierwszy, Ostatni, itd). Dla opcji SQL możemy również wybrać nową nazwę pliku za pomocą pola Nazwa pliku.

Dla pól typu lista elementów:

Listy elementów mają osobny mechanizm zmiany całej kolekcji elementów w liście elementów lub poszczególnych atrybutów.

• Dodaj – system pozwala dodać jeden nowy element na liście elementów do już istniejącej listy wartości i uzupełnić wymagane w tej liście pola.
• Dodaj kolekcje – system pozwala na dodanie, skopiowanie ilości i wartości całej innej listy elementów (kolekcji) do wybranej listy elementów.
• Aktualizuj – system pozwala na aktualizowanie wartości poszczególnych elementów (pól) na wybranej liście elementów. Aby zawęzić listę do konkretnych elementów używane są standardowe filtry oparte na polach dostępnych w wybranej kolekcji.
• Aktualizuj według kolekcji – system pozwala na aktualizowanie ilości i wartości z innej listy elementów (kolekcji) do wybranej listy elementów. W praktyce istniejąca lista jest zastępowana nowymi danymi ze wskazanej kolekcji.
• Usuń – system usuwa wszystkie wartości z już istniejącej listy elementów. Aby zawęzić listę do konkretnych elementów używane są standardowe filtry oparte na polach dostępnych w wybranej kolekcji.

Proces do uruchomienia – użytkownik może wybrać proces z listy, który ma być automatycznie uruchomiony podczas tworzenia dokumentu.

Zmień wartość pola #

Ta akcja służy do zmiany wartości pola w dokumencie.

Dokument – określa, który dokument zostanie zmieniony. Opcje to:

• Dokument, na którym zostanie uruchomiony obieg – zostanie zmieniony dokument, na którym działa proces.
• Dokument z atrybutu – dokument z listy opartej na bieżącym formularzu. Używane do zmiany wartości pól w dokumencie wskazanym przez atrybut (np. rozwijane menu) na formularzu, na którym działa proces.
• Dokumenty z innej aktywności – dokumenty utworzone wcześniej w procesie.
• Dokument z konfiguracji – dokument z listy formularzy konfiguracyjnych w aplikacji

Zmień wartość pola – wybieramy pola, których wartość chcemy zmienić. Po wyborze pola ustawiamy kartę Wartość.

Dla pól typu rozwijane menu:

• Ustaw – system ustawia nową wartość pola na podstawie dostępnej opcji, takiej jak lista lub słownik.
• Wyczyść – system usuwa wartość pola.
• Dopasuj – system kopiuje wartość z powiązanego pola ustawionego z pól dokumentu lub pól systemowych, takich jak identyfikator użytkownika i szczegóły użytkownika. Funkcja Dopasuj umożliwia automatyczne wybieranie odpowiedniego elementu z listy powiązanej z polem rozwijanym. Działa na zasadzie porównywania wartości z innych pól w tej liście i dopasowywania elementu na podstawie zgodności danych. Przykład użycia: dla pola Waluta na fakturze to ustawienie odpowiedniej wartości w polu na podstawie danych waulty otrzymanej z KsEF.

Dla pól typu data:

• Wartość – system ustawia nową wartość pola w formacie daty.
• Funkcja – pozwala ustawić tryb przesunięcia. Gdy ustawione na Bieżący dzień, przesunięcie jest stosowane do daty. Gdy ustawione na Bieżącą godzinę, przesunięcie jest stosowane do godziny. Używamy wartości dziesiętnej do zdefiniowania przesunięcia daty/godziny. Wartość dodatnia oznacza przesunięcie w przyszłość, wartość ujemna oznacza przesunięcie w przeszłość, wartość zero oznacza bieżącą datę/czas.

Dla pól typu tekst/liczba całkowita:

• Wartość – system ustawia nową wartość pola na podstawie dynamicznej zawartości lub wartości wprowadzonej przez użytkownika.

Dla pól typu załącznik:

• Dodaj – system dodaje załącznik do wskazanego pola załączników.
• Dodaj kolekcje – system pozwala na dodanie całej zawartości pola załączniki z kolekcji (np. kolekcja JSON ze zmiennej procesowej).
• Aktualizuj według kolekcji – system pozwala na aktualizowanie pola załączniki z wybranej kolekcji (np. kolekcja JSON ze zmiennej procesowej).
• Wyczyść – system usuwa wszystkie załączniki.

Wybieramy również źródło, z którego będziemy pobierać załącznik (inne pole załączników, zmienna) oraz wskazujemy, który załącznik z listy ma być użyty (Pierwszy, Ostatni, itd). Dla opcji SQL możemy również wybrać nową nazwę pliku za pomocą pola Nazwa pliku.

Dla pól typu lista elementów:

Listy elementów mają osobny mechanizm zmiany całej kolekcji elementów w liście elementów lub poszczególnych atrybutów.

• Dodaj – system pozwala dodać jeden nowy element na liście elementów do już istniejącej listy wartości i uzupełnić wymagane w tej liście pola.
• Dodaj kolekcje – system pozwala na dodanie, skopiowanie ilości i wartości całej innej listy elementów (kolekcji) do wybranej listy elementów.
• Aktualizuj – system pozwala na aktualizowanie wartości poszczególnych elementów (pól) na wybranej liście elementów. Aby zawęzić listę do konkretnych elementów używane są standardowe filtry oparte na polach dostępnych w wybranej kolekcji.
• Aktualizuj według kolekcji – system pozwala na aktualizowanie ilości i wartości z innej listy elementów (kolekcji) do wybranej listy elementów. W praktyce istniejąca lista jest zastępowana nowymi danymi ze wskazanej kolekcji.
• Usuń – system usuwa wszystkie wartości z już istniejącej listy elementów. Aby zawęzić listę do konkretnych elementów używane są standardowe filtry oparte na polach dostępnych w wybranej kolekcji.

Akcja posiada dodatkową możliwość. Można ją uruchomic jako osobny krok obiegu lub na ścieżce procesu. Gdy uruchomiana na ścieżce, akcja zmiany pól następuje dopiero po zakończeniu działań zdefiniowanych w poprzednim kroku obiegu.

Utwórz lub zaktualizuj #

To działanie ma być używane, gdy chcemy, aby system sprawdził listę dokumentów i jednocześnie zaktualizował rekordy, jeśli istnieją, i utworzył nowe, jeśli nie istnieją na liście.

Aby go użyć, wybieramy listę dokumentów, filtrujemy ją według określonego warunku (w tym przykładzie – tylko dokumenty z Kodem = USD) i określamy pola do zaktualizowania lub utworzenia. W tym przykładzie system najpierw sprawdzi, czy istnieje waluta o kodzie USA, a następnie utworzy ją lub zaktualizuje istniejącą.

Usuń dokument #

Ta akcja służy do usuwania dokumentu w trakcie procesu lub tworzenia specjalnego przycisku do usuwania dokumentu. W ustawieniach wybieramy spośród opcji.

• Dokument na którym zostanie uruchomiony obieg – dokument, nad którym aktualnie pracujemy, zostanie usunięty.
• Dokument z atrybutu – dokument z listy opartej na atrybucie bieżącego formularza.
• Dokument z innej aktywności – dokument utworzony w procesie.
• Dokument z konfiguracji – dokument z listy formularzy konfiguracyjnych w aplikacji.

Pole wyboru Trwale usuń dokument, daje użytkownikowi możliwość permanentnego usunięcia dokumentu (zaznaczone) lub przeniesienia go do kosza na 30 dni (niezaznaczone).

Zauważ, że gdy usuwasz bieżący dokument tą akcją, nie można wykonać żadnych następnych akcji na tym dokumencie, ponieważ został on usunięty. Po wykonaniu tej akcji widok dokumentu pozostanie taki sam, chociaż został usunięty. Dopiero kolejne wejście w ten dokument nie będzie możliwe.

Zmień widok #

Akcja pozwala na zmianę widoku dokumentu. W ustawieniach wybieramy formularz spośród 3 opcji:

• Dokument na którym zostanie uruchomiony obieg – dokument, nad którym aktualnie pracujemy
• Dokument z atrybutu – dokument z listy opartej na atrybucie bieżącego formularza
• Dokument z innej aktywności – dokument utworzony w procesie

Aby można było użyć akcji w procesie to formularz, który jest wybrany w akcji, musi mieć ustawiony co najmniej jeden widok alternatywny. Więcej o widokach formularza można przeczytać tutaj.

Zmień uprawnienia #

Używamy tej akcji do zmiany uprawnień do dokumentu w trakcie procesu. W ustawieniach wybieramy dla jakiego dokumentu:

• Dokument na którym zostanie uruchomiony obieg – dokument, nad którym aktualnie pracujemy
• Dokument z atrybutu – dokument z listy opartej na atrybucie bieżącego formularza – dodatkowo wskaujemy w polu atrybut
• Dokument z innej aktywności – dokument utworzony w procesie – dodatkowo wwskazujemy w polu aktywność z procesu

Tryb zmiany uprawnień:

• Dodaj uprawnienia – dodaj uprawnienia do dokumentu.
• Usuń uprawnienia – usuń uprawnienia z dokumentu.
• Nadpisz uprawnienia – usuń wszystkie uprawnienia i dodaj wybrane uprawnienia.
• Usuń wszystko – usuń wszystkie uprawnienia z wybranego obszaru.

Start – Widok formularza nowego dokumentu #

Ta akcja jest dostępna do użycia tylko na pierwszym kroku procesu. Ustawia widok formularza na początku procesu. W ustawieniach możemy wybrać, które atrybuty z danego formularza mają być widoczne, edytowalne lub wymagane oraz wskazać alternatywny utworzony widok do formularza.

Koniec – Widok formularza po zakończeniu procesu #

Ta akcja jest dostępna do użycia tylko na ostatnim kroku procesu. Ustawia widok formularza na końcu procesu. W ustawieniach możemy wybrać, które atrybuty z danego formularza mają być widoczne, edytowalne lub wymagane oraz wskazać alternatywny utworzony widok do formularza.

Warunkowe: #

Bramka logiczna XOR #

Jest to specjalne działanie, które implementuje funkcję typu boolean. Można w niej wybrać tylko jedną ścieżkę. W zależności od spełnienia warunków prawdy lub fałszu proces zostanie skierowany na odpowiednią drogę. Aby ułatwić tworzenie bramki logicznej, dobrze jest skonfigurować inne elementy procesu, a następnie wrócić do kroku z bramką logiczną. W ten sposób zostaną utworzone ścieżki i wystarczy tylko przypisać niezbędne warunki.

Pod listą pól aktywności pojawi się lista elementów. Znajdą się na niej Nazwa ścieżki, Kolejna aktywność i specjalne pole zawierające konfigurację warunków wyboru drogi do następnej ścieżki. Liczba wierszy na tej liście zależy od liczby ścieżek wychodzących z bramki logicznej.

Konfigurowanie warunków przechodzenia do określonej ścieżki działa podobnie jak konfigurowanie filtrów na listach. Możesz dowiedzieć się więcej na ten temat w tym artykule. W zależności od tego, który warunek jest spełniony, proces podejmie właściwą ścieżkę.

Bramka logiczna OR #

Jest to specjalne działanie, które implementuje funkcję typu boolean, w której więcej niż jedna ścieżka może być wybrana. Konfiguracja jest podobna do działania Bramki logicznej XOR z tą różnicą, że proces pójdzie wszystkimi ścieżkami spełniającymi warunki.

Pętla #

W programowaniu komputerowym pętla to sekwencja instrukcji powtarzanych do czasu, aż zostanie spełniony określony warunek. Zazwyczaj wykonuje się pewien proces, na przykład pobiera element danych, zmienia go, a następnie sprawdza się pewien warunek, na przykład czy licznik osiągnął określoną liczbę.

Pętla w Navigator365 jest bardziej złożonym typem działania, ponieważ składa się z dwóch wzajemnie powiązanych warstw. Pierwszą warstwę możemy ustawić w ustawieniach aktywności.

Aby ustawić źródło danych, należy wspomnieć o polu lub zmiennej z sekcji wspomnianej pod znakiem @. Działa to podobnie jak pętla for-each, którą można znaleźć w wielu językach programowania. Typ pętli for-each to instrukcja sterująca, przeszukująca elementy w kolekcji. Dostępne są trzy opcje:

Listy – przeszukiwana kolekcja to lista dokumentów. Pętla będzie sprawdzać każdy element z wymienionej listy. Lista ta może być dodatkowo ograniczona za pomocą konfiguracji standardowego filtra.

Formularze – jeśli formularz, z którego pochodzi proces, ma pole Lista atrybutów, pętla będzie iterować po każdym elemencie z tej listy.

Zmienna Json – pętla będzie przeszukiwać kolekcję przypisaną do zmiennej typu JSON. Zmienną tę można wskazać za pomocą rozwijanej listy Zmienna, która pojawi się po wybraniu odpowiedniej opcji. Dodatkowo można wskazać właściwość przechowującą kolekcję danych, używając węzła JSON listy z kolekcją danych.

Druga warstwa może być otwarta za pomocą strzałki wskazującej na prawy dolny róg ikony na diagramie procesu. Przełączanie między warstwami jest możliwe za pomocą nienazwanej listy widocznej w prawym górnym rogu okna tworzenia procesu.

Druga warstwa to dodatkowy proces zawierający akcję lub zestaw akcji, które zostaną wykonane dla każdego elementu kolekcji osiągniętej przez pętlę. Ustawienia są podobne do typowych ustawień akcji. Możesz użyć danych z dokumentu, w którym znajduje się krok pętli i użyć ich na przykład w dokumencie utworzonym przez akcję z omawianej warstwy. Te zmienne są oznaczone ikoną zaokrąglonej strzałki i mogą być odwoływane za pomocą wzmianek (mentions). Przykładowe użycie tej funkcjonalności jest opisane przy scenariuszu tworzenia dokumentów w pętli na podstawie pliku excel tutaj.

Czekaj na spełnienie warunku #

Ten typ aktywności służy do wstrzymywania procesu i kierowania go do ścieżki po spełnieniu określonych warunków. Możliwe jest posiadanie wielu dostępnych ścieżek, z których każda ma inne warunki do spełnienia. Funkcja ta wykracza poza zwykłe oczekiwanie na akcję i tworzy skrzyżowanie procesów z różnymi ścieżkami. Może istnieć więcej niż jeden warunek dla każdej ścieżki przy użyciu ORAZ (oba muszą być spełnione) i LUB (tylko jeden musi być spełniony, aby kontynuować).

Warunki ustawiamy na podstawie pól formularza i typowych operatorów. Ważne jest, aby wiedzieć, że robi się to w sekcji Nazwa ścieżki, a nie w zakładce Ustawienia aktywności. Więcej o ustawianiu filtrów można przeczytać tutaj.

System sprawdza ten warunek co minutę.

Czekaj określony czas #

To automatyczna akcja, która zatrzymuje proces na wybrany czas (określony w sekundach, minutach lub godzinach). W tym przykładzie proces jest zatrzymany na 24 godziny.

Załączniki: #

Generowanie pliku PDF/Word #

Akcja służy do tworzenia pliku PDF na podstawie szablonu i danych z pól dokumentu. Więcej informacji na temat tworzenia szablonów w Wordzie można znaleźć tutaj.

Szablon wzorcowy – musisz przygotować dokument Word zawierający szablon dla dokumentu PDF.

Dodaj – tutaj możesz dodać taki dokument z dysku twardego.

Źródło szablonu – wskazujemy pole na formularzu zawierające inna wersję szablonu wzorcowego do użycia w tym kroku procesu. Należy pamiętać że wzorzec umieszczony w tym polu musi być zbieżny ustawieniami z przyporządkowanymi polami w akcji.

Pobierz pola z szablonu – przycisk doda do konfiguracji wszystkie pola typu MergeField z wzorcowego szablonu. Możesz przypisać kod na szablonie do określonego pola na formularzu dokumentu. Wartość z tego pola zostanie wstawiona do nowego pliku PDF. Zamiast pola formularza użytkownik może utworzyć wyrażenie SQL.

Dodaj pole – można dodać osobno pole z szablonu do wydruku. Robiąc to ręcznie wybieramy:

• Typ danych – wartość odpowiada polu MergeField, kolekcja odpowiada kolekcji typu RangeStart-RangeEnd, Widoczność odpowiada kodom typu VisibleStart-VisibleEnd i wstawia fragment szablonu na podstawie spełnionego warunku widoczności. Dodatkow można wybrać zdjęcie, które odpowiada kodowaniu Picture na szablonie.
• Klucz – wstawiamy nazwę pola z szablonu
• Wartość – wstawiamy wartość z naszego formularza używając @mentions

Zapisz plik wynikowy jako załącznik – wygenerowany plik można przechowywać w atrybucie Załącznik. Tutaj możesz wybrać, który atrybut załącznika użyć do przechowywania wygenerowanych plików PDF.

Zapisz plik wynikoway jako globalną zmienną – dokument jest zapisywany w Zmiennych procesowych do późniejszego wykorzystania, np. wysyłania wiadomości e-mail z załącznikami.

Pobierz w przeglądarce – zaznacz, aby pobrać plik wynikowy w przeglądarce. Plik zostanie automatycznie pobrany zamiast być zapisanym w zmiennych lub załącznikach.

Typ pliku wyjściowego – wybierz między formatem PDF a Word.

Nazwa pliku wyjściowego – wprowadź nazwę pliku PDF lub użyj treści dynamicznej.

Pobierz załącznik #

Dokument jest pobierany z pola typu Załączniki i zapisywany w Zmiennych procesowych rodzaju Pliki. W typie wskazujemy, który załącznik z pola powinien zostać wstawiony do zmiennej. Wstawiamy Pierwszy, Wszystkie lub Ostatni. Wybierając opcję Regex możesz zdefiniować wyrażenie regularne w polu Regex, które zostanie użyte do wyszukania pierwszego pliku o nazwie pasującej do wyrażenia regularnego.

Przekształć załącznik #

Akcja jest używana do modyfikowania plików przechowywanych w atrybucie załączników. Użytkownik podaje źródło, atrybut, w którym załączniki są przechowywane i decyduje o typie pobierania (Pierwszy, Ostatni, Wszystkie). Dostępne opcje modyfikacji pliku to:

• Konwertuj obraz na plik PDF.
• Usuń podpisy cyfrowe – usuwanie podpisu cyfrowego z pliku PDF nie jest łatwe, więc ta akcja może go usunąć z wcześniej podpisanego pliku i przygotować go do zmian i nowego podpisu.
• Zmień rozmiar – może zmniejszyć obraz za pomocą prostego kroku, aby nadać nową szerokość obrazu.
• Zmień nazwę pliku – może zmienić nazwę pliku, z możliwością użycia danych z formularza lub zmiennych środowiskowych.

OCR #

Akcja umożlwia przekształcenie plików obrazu (JPG, PNG, BMP) lub PDF w przeszukiwalny plik PDFA. Po wykonaniu każdy załącznik zawiera cały odczytany tekst z dokumentu, można go kopiować oraz przechwytywać dane z dokumentu wprost do pól tekstowych formularza. Konfiguracja nie wymaga od użytkownika znajomości zagadnień OCR i wskazuje tylko atrybut (Załączniki), z którego mają być przekształcane pliki oraz wybór plików z opcji (Wszystkie, Pierwszy, Ostatni). Dokument po wykananej akcji OCR wygląda tak:

Przechwyć dane z faktury #

Akcja przechwytuje dane z pliku i umożliwia ich użycie w procesie jako zawartość dynamiczna. OCR jest wykonywany automatycznie, jeśli plik tego wymaga. Pamiętaj, że słaba jakość pliku może wpływać na dokładność i ilość wyników.

W konfiguracji podajemy źródło pliku (np. pole załączniki z formularza i który załącznik) i wybieramy model przechwytywania:

Model

Faktura (Invoice OCR) – Model OCR dla faktur jest zoptymalizowany pod kątem wykrywania tabelarycznych struktur, pól kwotowych, dat, numerów faktur, nazw firm, adresów, oraz pozycji na fakturze. Stosuje dodatkowe modele ekstrakcji danych, które pomagają w klasyfikowaniu poszczególnych pól (np. suma brutto, VAT, kwota netto). Może rozpoznawać różne formaty faktur niezależnie od ich układu.

Wizytówka (Business Card OCR) – Model OCR dla wizytówek jest dostosowany do wykrywania krótkich tekstów w niestandardowych układach. Rozpoznaje pola typowe dla wizytówek, takie jak imię i nazwisko, stanowisko, nazwa firmy, e-mail, numer telefonu, adres strony internetowej. Może interpretować różne układy graficzne i czcionki, które są powszechne na wizytówkach. Zazwyczaj stosuje proste reguły, metody i strategie bez konieczności stosowania skomplikowanych obliczeń do poprawnej identyfikacji poszczególnych pól. Ich skuteczność nie jest tak wysoka jak przy modelu odczytywania faktur.

Słowa wykluczone

Użytwkownik konfigurując model może podać słowa po przecinku, których nie chce wstawiać do zawartości dynamicznej pomimo, iż mogą być zwracane przez model Data Capture. (Na przykład: numer NIP naszej firmy i nazwa może mylić model więc lepiej je wykluczyć). Konfiguracja akcji w aplikacji Zakupy pokazana jest poniżej:

Przechwyć dane z pomocą AI #

Akcja służy do wyciągania danych ustrukturyzowanych z dowolnego dokumentu z pomocą narzędzi AI i LLM. W pewien sposób jest podobna do poprzedniej akcji jednak Przechwyć dane z faktury koncentruje się na konkretnym rodzaju dokum,entu – fakturze. Akcja Przechwyć dane z pomocą AI jest bardziej uniwersalna, pozwala na analizowanie dowolnego dokumentu, trzeba jednak mieć na uwadze że może dawać gorsze wyniki niż specjalizowana akcja do faktur na tym typie dokumentu.

Jako parametry akcji potrzebujemy podać dwie informacje:

Plik: Żródło które będziemy analizować, z reguły jest to atrybut typu załączniki gdzie mamy plik który chcemy zbadać

Schemat JSON: struktura danych którą chcemy otrzymać.

Rezultatem akcji jest JSON zgodny z podanym schematem do którego mamy dostęp w mentionsie akcji

Warto zwrócić uwagę, że w tej akcji nie przygotowujemy całego pytania do modelu LLM a jedynie strukturę danych którą chcemy otrzymać.

Importuj z Excela #

Ta akcja umożliwia użytkownikowi wydobycie danych z plików Excel i wykorzystanie ich w procesie. Dobrym przykładem jest tworzenie dokumentów Kontrahenta dla każdego wiersza pliku Excela oraz wydobycie danych z kolumn do określonych pól na formularzu.

Aby poprawnie skorzystać z tej akcji wymagana jest sekwencja kilku kroków. Pierwszym krokiem jest akcja Import z Excela, w której użytkownik dodaje plik Excel bezpośrednio lub wskazuje pole załącznika na formularzu. System na tym etapie tylko odczytuje plik i udostępnia dane do wykorzystania w następnych krokach. W tym momencie należy zapisać edycję procesu aby system załadował pobrane dane z arkusza excel.

Następnie użytkownik tworzy akcję Pętla, w której jako źródło danych powinien zostać wybrany plik Excela z poprzedniego kroku. W tym celu należy wspomnieć (@) krok i plik Excela, tak jak na poniższym ekranie.

W ostatnim kroku użytkownik wybiera akcję (np. Stwórz dokument), aby wykorzystać dane z pliku Excel. W tym przykładzie krok Tworzenie kontrahenta stworzy dokumenty dla każdego wiersza w pliku Excel i wypełni je danymi pobranymi z kolumn. Aby przypisać poprawnie dane z kolumn do Pól formularza można po prostu wspomnieć (@) nazwę kolumny w pliku Excel (dane z pętli) i dopasować ją do pola na utworzonym dokumencie.

Pobierz metadane pliku #

Akcja jest jedną z trzech akcji, które służą do pobierania plików z zasobu sieciowego. Główny cel tych akcji to zasilanie wyszukiwarki pełnotekstowej zbudowanej na bazie Navigatora365 ale można ich też użyć do innych celów. Jednym z przykładów może być integracja z systemem zewnętrznym poprzez pliki płaskie umieszczone na zasobie sieciowym – wystarczy użyć akcji dostępu do zasobu by pobrać pliki i na ich bazie utworzyć dokumenty w systemie.

Wynik działania akcji dostępny jest w mentionsie kroku obiegu.

Parametry akcji

Domena: Domena Windows / Active Directory. Wymagana dla kont domenowych, powinna zostać pusta dla kont lokalnych

Nazwa użytkownika: Nazwa konta używana do uwierzytelnienia w udziale SMB. W przypadku kont domenowych należy podać tylko nazwę użytkownika (domena jest określana jako kolejny parametr).

Hasło: Hasło konta używane do uwierzytelnienia w udziale SMB/DFS. Powinno zostać puste tylko, jeśli serwer umożliwia dostęp gościa lub bez hasła.

Ścieżka UNC: Główna ścieżka UNC do skanowania (obsługuje DFS), np. \\domain\Namespace, \\domain\Namespace\Link lub bezpośrednio \\serwer\udział\ścieżka.

Maksuymalny rozmiar plików (MB): Maksymalny rozmiar pojedynczego pliku. Jeżeli plik jest większy to zostanie pominięty

Minimalna data modyfikacji: Uwzględniane będą tylko pliki zmodyfikowane po tej dacie (zmiany nazwy, zawartości lub uprawnień).

Głebokość przeszukiwania: Parametr określa jak głęboko w strukturę katalogów będzie wchodziła akcja. 0 = tylko katalog główny, 1 = główny + jego podkatalogi, itd.

Dozwolone nazwy plików: Lista dozwolonych wzorców nazw plików. Niewrażliwa na wielkość liter. Jeśli podany zostanie co najmniej jeden wzorzec, uwzględniane będą tylko pliki pasujące do przynajmniej jednego z nich. Jeżeli parametr będzie pusty to uwzględniane będą wszystkie pliki.

W konfiguracji można wpisać jeden wzorzec w każdej linii albo oddzielać je przecinkami lub średnikami. Wzorce używają wyrażeń regularnych (regex).

Przykłady:

• .*\.(pdf|docx|xlsx) – dokumenty biurowe
• monthly_report_[0-9]{4}-[0-9]{2} – pliki typu monthly_report_2024-11 (dowolne rozszerzenie)
• invoice_.*\.xml – faktury w XML
• .*_(final|approved)\.docx – finalne/zaakceptowane wersje dokumentów

Czarna lista rozszerzeń: Rozszerzenia plików które będą wykluczone z przeglądania. Niewrażliwe na wielkość liter.

Jeśli podane zostanie co najmniej jedno rozszerzenie, pliki z tymi rozszerzeniami zostaną pominięte. Można wpisać jedno rozszerzenie w każdej linii albo oddzielać je przecinkami lub średnikami.

Przykłady:

• .tmp – pliki tymczasowe
• .bak – kopie zapasowe
• .old – zarchiwizowane stare wersje plików
• .download – niekompletne pobrania

Czarna lista zasobów: Względne lub pełne ścieżki UNC do wykluczenia. Niewrażliwe na wielkość liter.

Jeśli podana zostanie co najmniej jedną ścieżkę, pliki znajdujące się w tych katalogach (oraz wszystkich ich podkatalogach) zostaną zignorowane.
Można użīwać ścieżek względnych od katalogu głównego lub pełnych ścieżek UNC.

Przykłady:

• logs/ – wyklucza wszystko w folderze logs
• temp/ – wyklucza katalogi tymczasowe
• archive/old/ – wyklucza stare archiwa
• \\SERVER\Share\Temp\ – wyklucza konkretną ścieżkę UNC i jej podfoldery

Pobierz plik #

Akcja służy do pobierania plików z zasobu sieciowego. Powinna być używana razem z akcją Pobierz metadane plików. W akcji Pobierz metadane pobieramy listę plików z zasobu sieciowego a następnie w pętli, przy pomocy akcji Pobierz plik pobieramy wyszukane pliki i wykonujemy na nich kolejne operacje – np. tworzymy dokument. Przykładowy schemat peocesu jest na poniższym zrzucie:

Parametry akcji:

Domena: Domena Windows / Active Directory. Wymagana dla kont domenowych, w przykadku kont lokalnych powinna zostać pusta

Nazwa użytkownika: Nazwa konta używana do uwierzytelnienia w udziale SMB. W przypadku kont domenowych należy podać tylko nazwę użytkownika,  domena jest określana w innym parametrze

Hasło: Hasło konta używane do uwierzytelnienia w udziale SMB/DFS. Należy pozostawić puste pole  jeśli serwer umożliwia dostęp gościa lub bez hasła.

Pełna ścieżka UNC: Pełna ścieżka UNC docelowego pliku (np. \\serwer\udział\folder\plik.txt).

Pobierz uprawnienia pliku #

Akcja pozwala na pobranie uprawnień do pliku. Jeżeli Navigator jest zintegrowany z AD i nasi użytkownicy odpowiadają użytkownikom z AD to możemy użyć tej akcji do synchronizacji uprawnień – nadać naszym nowym dokumentom upranienia takie jak mieli do plików na zasobie sieciowym. W przypadku integracji przez pliki płaskie nie jest to aż tak istotne ale gdy tworzymy pełnotekstową wyszukiwarke na bazie dokumentów z zasobu sieciowego ograniczenie dostępu do dokumentów jest kluczowe.

Tak możemy dostać się do uprawnień z zasobu sieciowego:

Parametry akcji:

Domena: Domena Windows / Active Directory. Wymagana dla kont domenowych, w przykadku kont lokalnych powinna zostać pusta

Nazwa użytkownika: Nazwa konta używana do uwierzytelnienia w udziale SMB. W przypadku kont domenowych należy podać tylko nazwę użytkownika,  domena jest określana w innym parametrze

Hasło: Hasło konta używane do uwierzytelnienia w udziale SMB/DFS. Należy pozostawić puste pole  jeśli serwer umożliwia dostęp gościa lub bez hasła.

Pełna ścieżka UNC: Pełna ścieżka UNC docelowego pliku (np. \\serwer\udział\folder\plik.txt).

Wyodrębnij z archiwum #

Akcja służy do wyodrębniania plików z archiwum. Rezultat działania akcji może być użyty w kolejnych krokach, np. pętli po otrzymanych plikach.

Parametry akcji:

ID pliku z archiwum: Wskazanie pliku z archiwum. Jeżeli podajemy atrybut typu Załącznik to należy wybrać z mentionsa atrybutu wartość ID. Obsługiwane formaty: .zip, .7z, .rar, .tar, .gzip, .eml, .msg.

Maksymalny rozmiar pliku (MB): Maksymalny rozmiar w MB (MiB) pojedynczego rozpakowanego pliku; większe pliki są pomijane.

Dozwolone nazwy pików: Lista dozwolonych wzorców nazw plików wewnątrz archiwum. Niewrażliwa na wielkość liter. Jeśli podany zostanie co najmniej jeden wzorzec, uwzględniane będą tylko pliki pasujące do przynajmniej jednego z nich.

Można wpisać jeden wzorzec w każdej linii albo oddzielać je przecinkami lub średnikami. Wzorce używają wyrażeń regularnych (regex).

Przykłady:

• .*\.(pdf|docx|xlsx) – dokumenty biurowe
• report_[0-9]{4}-[0-9]{2} – pliki typu report_2024-11 (dowolne rozszerzenie)
• invoice_.*\.xml – faktury w XML
• .*_(final|approved)\.docx – finalne/zaakceptowane wersje dokumentów

Jeżeli pole zostanie puste to zostaną wuzględnione wszystkie pliki

Czarna lista rozszerzeń: Rozszerzenia plików do wykluczenia podczas rozpakowywania. Niewrażliwe na wielkość liter. Jeśli podane zostanie co najmniej jedno rozszerzenie, pliki z tymi rozszerzeniami zostaną pominięte.

Można wpisać jedno rozszerzenie w każdej linii albo oddzielać je przecinkami lub średnikami.

Przykłady:

• .tmp – pliki tymczasowe
• .bak – kopie zapasowe
• .old – zarchiwizowane stare wersje plików
• .download – niekompletne pobrania

Czarna lista nazw plików: Lista wzorców nazw plików do wykluczenia podczas rozpakowywania. Niewrażliwa na wielkość liter. Jeśli podany zostanie co najmniej jeden wzorzec, pliki pasujące do przynajmniej jednego z nich zostaną pominięte.

Można wpisać jeden wzorzec w każdej linii albo oddzielać je przecinkami lub średnikami. Wzorce używają wyrażeń regularnych (regex).

Przykłady:

• .*_backup.* – dowolne pliki zawierające _backup w nazwie
• error_log(_[0-9]+)? – pliki typu error_log, error_log_1, error_log_2 (dowolne rozszerzenie)
• ~\$.* – tymczasowe pliki blokujące Office
• .*\.(tmp|cache) – pliki tymczasowe/cache

Pozostaw puste, aby nie wykluczać plików po nazwie.

Utwórz archiwum #

Akcja tworzy archiwum ZIP ze wskazanych plików. Gdy użyjemy akcji w pętli to w każdej iteracji pętli do wskazanego archiwum będą dokładane pliki z iteracji.

Jako parametry musimy podać:

Nazwa pliku: możemy podać mentionsa z wartością z formularza lub po prostu wpisać nazwę

Poziom kompresji: do wyboru mamy Domyślny, Brak kompresji, Najszybszy, Optymalny, Najmniejszy rozmiar

Pliki: Tu wskazujemy atrybut, w którym są przechowywane pliki które chcemy dodać do archiwum

Komunikacyjne: #

Wyślij maila #

Akcja służy do wysyłania wiadomości e-mail z systemu. W ustawieniach aktywności mamy 2 zakładki do skonfigurowania.

Konto pocztowe – użytkownik wybiera konto email zarejestrowane w aplikacji System do wysyłki maila.

Dalej mamy kilka typowych danych używanych przy tworzeniu e-maili.

Do – dodajemy dynamiczne treści na podstawie pól formularza i identyfikatorów systemowych.

Do wiadomości – dodajemy dynamiczne treści na podstawie pól formularza i identyfikatorów systemowych.

Temat – dodajemy dynamiczne treści na podstawie pól formularza i identyfikatorów systemowych.

Wiadomość – dodajemy dynamiczne treści na podstawie pól formularza i identyfikatorów systemowych.

Stopka – dodajemy dynamiczne treści na podstawie pól formularza i identyfikatorów systemowych.

Dodaj załączniki – możemy dodać załącznik z karty Zmienne procesowe. Aby móc skorzystać z tej opcji, musimy dodać kilka zmiennych typu „plik” do karty Zmienne procesowe w głównych ustawieniach procesu.

Pobierz maile #

Akcja służy do pobierania e-maili z dedykowanego konta pocztowego. Mamy tylko 1 kartę do konfiguracji, która polega na wybraniu konta pocztowego. Lista dostępnych kont pocztowych pochodzi z ustawień Kont pocztowych ustawionych w aplikacji System.

Pierwsze uruchomienie pobiera e-maile z okresu (liczba dni) – użytkownik określaja, ile dni wiadomości chciałby pobrać (1 oznacza od północy wczoraj).

Później można korzystać z danych z e-maili, takich jak Do, Od czy Temat i używać wartości do tworzenia nowych dokumentów w pętli iterującej po pobranych e-mailach.

Slack #

Akcja służy do wysyłania alertów na kanał Slacka. W ustawieniach aktywności mamy 2 karty do konfiguracji. Adres URL webhooka to przychodzący adres URL webhooka utworzony w aplikacji Slack. Instrukcja jak utworzyć taki weebhook jes tzamieszczona na stronie dokumentacji Slacka tutaj. Wiadomość może być standardową wiadomością tekstową w polu lub polem wspomnianym (@) w naszym formularzu. Aby wspomnieć pole zawierające wiadomość w formularzu, użyj @.

Teams #

Akcja służy do wysyłania powiadomień na kanał MS Teams. W ustawieniach aktywności mamy 2 karty do konfiguracji. Adres URL webhooka to przychodzący adres URL webhooka utworzony w aplikacji Teams. Wiadomość może być standardową wiadomością tekstową w polu lub polem wspomnianym (@) w naszym formularzu. Aby wspomnieć pole zawierające wiadomość, użyj @.

Użytkownik #

Eksportuj użytkownika do domeny #

W ustawieniach aktywności mamy 2 karty do konfiguracji:

Konfiguracja domeny – wprowadź nazwę domeny, kontener, nazwę użytkownika (Login użytkownika, który ma uprawnienia do dodawania użytkowników do domeny) oraz hasło.

Konfiguracja konta użytkownika – wprowadź nazwę użytkownika, hasło (jeśli hasło w tym polu jest puste, użytkownik zostanie poproszony o utworzenie hasła przy pierwszym logowaniu), imię, nazwisko oraz e-mail użytkownika.

Wyślij ponownie email aktywacyjny #

Gdy tworzysz nowe konto użytkownika w systemie, zwykle system wysyła e-mail w celu potwierdzenia konta. Jeśli coś pójdzie nie tak, na przykład e-mail zostanie utracony, a użytkownik nie będzie mógł zalogować się do systemu, możesz ponownie wysłać e-mail potwierdzający za pomocą tej akcji.

Wprowadź użytkownika – to ID dokumentu użytkownika, który zostanie użyty do ponownego wysłania e-maila aktywującego konto.

Obieg #

Uruchom proces #

Użytkownicy mogą wybrać proces z listy do automatycznego rozpoczęcia. Istnieje możliwość, by uruchomić proces na bieżącym dokumencie, powiązanym dokumencie z atrybutu na formularzu lub dokumencie utworzonym w ramach tego procesu wcześniej (dokument z innej aktywności). Wybór dostępnych procesów jest ograniczony do procesów aplikacji oraz innych procesów o dostępności ustawionej na publiczną lub współdzieloną z tą aplikacją.

Istnieje także możliwość przekazania danych do zmiennej procesowej uruchamianego procesu poprzez dodanie Ustaw zmienne i wybór nazwy zmiennej i wartości (danych, które chcemy przesłać np. zmienna procesowa aktualnego procesu).

Przejdź do działania #

Ta akcja służy do przejścia pomiędzy krokami w procesie. Obecne kroki oczekiwania zostaną zakończone, a proces będzie kontynuowany od wybranego kroku lub zakończy się, jeśli został wybrany krok końcowy. Użytkownik wybiera proces i określony krok, do którego chce przenieść obieg. Może go przenieść do kroku w:

• Bieżącym dokumencie – dokumencie, na którym działa proces.
• Powiązanym dokumencie – dokumencie z listy opartym na atrybucie (np. Lista rozwijana) w bieżącym dokumencie, na którym działa proces.
• Dokumencie z innej aktywności – dokumencie utworzonym wcześniej w ramach procesu.

Dodaj zastępstwo #

Ta akcja dodaje rolę zastępstwa dla użytkownika w systemie. Gdy zastępstwo jest włączone, dokumenty oczekujące w procesie dla danego użytkownika będą również widoczne dla innego użytkownika, dla którego dodano zastępstwo. Ma to pomóc w zarządzaniu nieobecnościami. Podczas dodawania użytkownika i dat można odwołać się do pól z formularza np. formularza nieobecności.

Zmień wartość zmiennej procesowej #

Ta akcja umożliwia zmianę zmiennej podczas procesu. Ważne jest zauważenie, że akcja działa tylko i można ją ustawić, gdy co najmniej jedna zmienna w procesie jest zdefiniowana wcześniej. Aby ustawić akcję, wybieramy tylko zmienną i określamy nową wartość. Wartość można wprowadzić bezpośrednio lub poprzez odwołanie do innego pola lub zmiennej.

Inne #

Przekieruj do URL #

Docelowy adres URL po wykonaniu akcji przekierowania. Aby przekierować do innego miejsca w ramach naszego systemu Navigator365 zaczynamy adres url od /app/ jak na obrazku poniżej. Definiujemy ID aplikacji oraz ID formularza używając @mentions. Na końcu wstawiamy albo view (widok podglądu) lub od razu edit (widok edycji). Wstawienie w tej sytuacji całego adresu url środowiska spowoduje niepotrzebne ponowne załadowanie całej strony.

Aby przekierować na zewnętrzny adres URL wstawiamy cały adres w formacie: https://archman.pl/ i akcja przeniesie nas z systemu Navigator365 do zewnętrzenego adresu.

Wywołaj REST API #

To jedna z najtrudniejszych do skonfigurowania akcji. Jeśli zamierzasz jej używać, musisz zrozumieć, jaka stoi za nią technologia. W skrócie, REST API to styl architektury oprogramowania, który opisuje interfejs czyli połączenie między systemami w architekturze klient-serwer przez Internet.

Aby użyć tej akcji, musisz skonfigurować metodę, adres URL usługi i autoryzację. Ponadto, musisz przygotować format JSON (JavaScript Object Notation) z parametrami wywołania usługi. Dane, które uzyskasz lub zmienisz po wywołaniu, zależą od konkretnego interfejsu API.

W ustawieniach aktywności mamy 2 karty do konfiguracji:

Konfiguracja żądania

Metoda żądania HTTP – wybierz metodę spośród PUT, POST, DELETE, PATCH lub GET.

GET – ta metoda służy do żądania (pobierania) danych z określonego źródła. Po wybraniu tej metody wprowadź adres URL usługi API w polu, które pojawi się poniżej (Adres URL). Możesz użyć wzmianek (@mentions), aby wybrać wartości dynamiczne dla swojego linku. Jest to przydatne, gdy adres URL usługi API wymaga określonego identyfikatora obiektu. Wynik zapytania API można zapisać w zmiennej procesowej. Można ją wybrać z listy Zapisz rezultat jako zmienną. Domyślnie ta lista jest pusta. Aby pojawiły się na niej wartości, należy utworzyć zmienną w zakładce Zmienne procesowe i wybrać odpowiedni typ danych. Więcej informacji na temat zmiennych globalnych można znaleźć w tym artykule.

DELETE – ta metoda służy do usuwania określonego zasobu. Konfiguracja dla tej metody jest podobna do metody GET, wyjaśnionej powyżej.

POST – ta metoda służy do wysyłania danych do serwera w celu utworzenia/aktualizacji zasobu. Po wybraniu tej metody wprowadź adres URL usługi API w polu, które pojawi się poniżej (Adres URL). Możesz użyć wzmianek (@) do wyboru dynamicznych wartości dla swojego łącza. Następnie możesz wybrać między dwoma sposobami dostarczenia treści (lista typów zawartości).

Pierwsza opcja to Json (tekst). Gdy wybierzesz tę opcję, możesz wprowadzić żądanie w formacie JSON w polu Zawartość JSON, które pojawi się poniżej. Możesz użyć @mentions do wyboru dynamicznych wartości dla swojego żądania JSON. Druga opcja Json (twórca) aktywuje pole Szablon do wypełnienia. Gdy raz wprowadzisz szablon (przykładową odpowiedź dla naszego zapytania z adresu URL usługi), użytkownik może nacisnąć przycisk Pobierz z szablonu. Spowoduje to utworzenie wzmianek do pól obiektów i wartości wymaganych do przygotowania żądania JSON. Muszą one pasować do danych, których oczekuje interfejs API. Wynik zapytania API można przechować w zmiennej procesowej. Możesz ją wybrać z listy Zapisz rezultat jako zmienną. Domyślnie lista jest pusta. Aby wartości pojawiły się w niej, musisz utworzyć zmienną w zakładce Zmienne procesowe i wybrać odpowiedni typ danych.

PUT – ta metoda służy do wysyłania danych do serwera w celu utworzenia/aktualizacji zasobu. Różnica między metodami POST a PUT polega na tym, że żądania PUT są idempotentne. Oznacza to, że wielokrotne wywołanie tego samego żądania PUT zawsze da ten sam wynik. W przeciwieństwie do tego, wielokrotne wywołanie żądania POST ma skutek uboczny polegający na wielokrotnym utworzeniu tego samego zasobu. Konfiguracja dla tej metody jest podobna do metody POST, wyjaśnionej powyżej.

PATCH – ta metoda służy do stosowania częściowych modyfikacji zasobu. Konfiguracja dla tej metody jest podobna do metody POST, wyjaśnionej powyżej.

 Autoryzacja

Niezależnie od wybranej metody, ta karta będzie dostępna po prawej stronie karty Konfiguracja zapytania. Domyślnie pole Typ autoryzacji jest ustawione na BRAK.

Typ autoryzacji:

BRAK – ten typ autoryzacji powinien być wybrany, gdy wybrane API nie wymaga poświadczeń do pomyślnego wykonania.

Podstawowy/Basic – ten typ autoryzacji powinien być wybrany, gdy wybrane API wymaga nazwy użytkownika i hasła do pomyślnego wykonania.

Token – to najbardziej zaawansowana forma poświadczeń. Możesz albo wprowadzić token ręcznie, albo wzmiankować go z innego miejsca w systemie, gdzie jest bezpiecznie przechowywany pod atrybutem typu Hasło API (po wybraniu Pobierz z API). Jeśli wybierzesz drugą opcję, dodatkowe pola pojawią się w formularzu. Niezależnie od metody użytkownik musi zażądać lub wygenerować token ze źródłowej usługi API.

Klucz API – konfiguracja zawiera nazwę klucza Api i wartość. Należy też wybrać sposób dodawania tego klucza w zapytaniu do Nagłówka lub jako Parametry zapytania.

Informacje jaki typ autoryzacji jest wymagany po drugiej stronie i akie wartości należy przesyłać należy znaleźć w dokumentacji serwisu API, z którym się chcemy połączyć.

Zapytaj AI #

Akcja pozwala wysłać zapytania do wybranego modelu LLM

Parametry akcji:

Model AI: Wybór predefiniowanego modelu AI. Można podpiąć system do ogólnodostępnych modeli typu ChatGPT lub do lokalnych instalacji.

Instrukcja systemowa: Instrukcje dla AI określające, jak powinno się zachować odpowiadając na zapytanie użytkownika. Te instrukcje kształtują styl, format i podejście odpowiedzi AI.

Zapytanie użytkownika: Pytanie, które zostanie wysłana do AI.

Pliki do analizy: W tym miejscu można wskazać załączniki do uwzględnienia w analizie AI. AI będzie w stanie przetworzyć i odwołać się do informacji z tych plików podczas generowania odpowiedzi.

Wzorzec odpowiedzi: Określenie struktury JSON, w której odpowiedź AI powinna zostać zapisana do wykorzystania w kolejnych akcjach.

Loguj informacje #

Akcja pozwala na zapisanie informacji o wykonaniu procesu do logu

Wykonaj SQL #

Wprowadź kod SQL za pomocą czystego zapytania SQL lub dodawania treści dynamicznych. Jest to opcja low-code dla zaawansowanych użytkowników, ponieważ baza danych Navigator365 może być dostępna, zmieniana i nawet usuwana z tej akcji.

Parametry akcji:

Dokument: Parametr opcjonalny. Jeżeli zostanie podany to w logach zostanie zapisana nazwa dokumentu. Pozwoli to na łatwe filtrowanie logów

Poziom logowania: Określenie czy wiadomość ma zostać zapisana jako Informacja, Ostrzeżenie czy Błąd

Wiadomość w logu: Pole w którym można zbudować wiadomość. Można tu wpisać dowolny tekst oraz użyć mentionsów.

Pobierz dane z bazy danych #

Ta akcja może pobierać określone dane z bazy danych SQL i zapisywać je jako zmienną procesową. Aby z niej skorzystać, najpierw musisz uzyskać ciąg połączenia do wymaganej bazy danych. Poproś administratorów systemu serwerowego o te szczegóły. Ponieważ jest to opcja Low-Code, użytkownik/administrator musi mieć dostęp do SQL Server Management Studio. Wartości takie jak Nazwa serwera i Nazwa bazy danych można znaleźć w eksploratorze obiektów bazy danych w zakładce Właściwości i Połączenie. Możesz użyć tych danych do utworzenia ciągu połączenia. Można również uzyskać wymagany ciąg połączenia z pliku web.config w katalogu głównym Twojej aplikacji internetowej.

Ciągi połączeń składają się z kilku par klucz-wartość, które dostarczają informacji o sposobie połączenia z bazą danych SQL. Najczęstsze to Serwer, Baza danych, ID użytkownika i Hasło w przypadku standardowego połączenia zabezpieczeń. Jednak nie zaleca się przechowywania haseł bezpośrednio we właściwościach akcji. Dla zaufanych połączeń, takich jak Twoja baza danych Navigator365 oparta na Twoim serwerze, używamy DataSource, Database, Integrated Security i TrustServerCertificate. Przykład połączenia z własną bazą danych: Data Source=.;Database=fructon_nav_365;Integrated Security=True;TrustServerCertificate=True.

W poleceniu SQL musimy wprowadzić zapytanie napisane w języku SQL. Dobrą praktyką jest najpierw przetestowanie go w SQL Server Management Studio. Na koniec wybieramy zmienną, do której mają być zapisane dane dla przyszłego wykorzystania.

Utwórz JSONA #

Akcja służy do tworzenia JSON-a. Dzięki niej możemy zbudować strukturę którą potem możemy wykorzystać w innych akcjach.

Parametry akcji:

Metoda tworzenia: Do wyboru mamy Brak, JSON (tekst) JSON (kreator)

Zawartość: Pole pojawia się jeżeli wybrana została opcja JSON (tekst). Możemy tu wkleić szablon JSONA i uzupełnić pola mentionsami. Warto zaznaczyć, że przy tej metodzie mamy problem z tabelami czy listami, nie ma mechanizmu który pozwoli na dodanie ich do JSON-aw tej metodzie.

Szablon: Pole pojawia się jeżeli wybierzemy opcję JSON (kreator). Na podstawie szablonu system może zbudować kreator JSON-a poprzez wskazanie kluczy i wartości

Pola: Struktura pojawia się gdy wybierzemy opcję JSON (kreator). Wystarczy wskazać pola formularza do klucza by przypisać wartość. Tu możemy bez problemu obsłużyć listy i

Zapisz wynik jako globalną zmienną: Wskazanie zmiennej, w której zostanie

Połącz JSON #

Ta akcja umożliwia manipulowanie plikami JSON. Gdy korzystasz z wywołania REST API do integracji dwóch systemów, często otrzymujesz dane w formacie JSON z jednego systemu i zmieniasz je w drugim systemie. Na przykład dodaj wpis do listy i zwróć go do pierwszego systemu.

Ta akcja pozwala na scalenie dwóch JSON-ów, dzięki czemu możesz przygotować dane w Navigator365, połączyć je z danymi pobranymi z innego systemu, a następnie przesłać z powrotem.

Akcja ma 4 opcje łączenia JSON z różnymi rezultatami:

Dołącz WSZYSTKIE wartości – łączy tablice. Tworzy nowy JSON zawierający wszystkie elementy z obu plików w kolejności ich pojawienia się.

Dołącz wartości, pomijając zduplikowane – łącze tablice, pomijając istniejące elementy, aby uniknąć duplikatów.

Zamień wszystkie wartości – całkowicie zastępuje wszystkie elementy tablicy nowymi wartościami.

Zamień wartości z zachowaniem kolejności – łączy elementy tablicy na podstawie indeksu. Stosuje niestandardową logikę opartą na określonym kluczu lub właściwości.

Generuj kod QR #

Akcja służy do generowanie kodów QR. Konfiguracja:

Dane

Zawartość kodu QR jest oparta na zawartości pola z formularza.

Szerokość

Określa szerokość obrazu kodu QR w pikselach (Jeśli jest pusta, użyta zostanie wartość domyślna)

Format wyjściowy

Użytkownik wybiera format pliku do generowanego kodu (JPG, PNG, SVG, WEBP)

Logo

Użytkownik ma możliwość personalizowania kodu poprzez dodanie logo do QR. Po odznaczeniu pola pojawia się pole wyboru pliku z dysku.

Na koniec definiujemy gdzie ma zostać zapisany powstały kod. Możliwe jest zapisanie go w określonej lokalizacji w formularzu (pole typu załączniki) lub w zmiennych procesowych, które mogą zostać wykorzystane później.

Generuj kod kreskowy #

Akcja służy do generowanie kodów kreskowych. Konfiguracja:

Rodzaj kodu kreskowego

Użytkownik ma do wyboru listę najczęściej stosowanych kodów kreskowych: UPC-A, UPC-E, EAN-8, EAN-13, Codabar, Code 39, Code 93, Code 128, ITF (Przeplatany 2 z 5), RSS-14, RSS Expanded, Plessey.

Dane

Zawartość kodu kreskowego jest oparta na zawartości pola z formularza.

Drukuj dane

Użytkownik decyduje, czy wyświetlić zakodowane dane poniżej kodu kreskowego na wydruku.

Szerokość

Określa szerokość kodu w pikselach (Jeśli jest pusta, użyta zostanie wartość domyślna).

Wysokość

Określa wyskość kodu w pikselach (Jeśli jest pusta, użyta zostanie wartość domyślna).

Margines

Ustawia poziomy margines (w pikselach) dla kodu kreskowego. To przestrzeń po obu stronach kodu kreskowego.

Format wyjściowy

Użytkownik wybiera format pliku do generowanego kodu (JPG, PNG, SVG, WEBP).

Na koniec definiujemy gdzie ma zostać zapisany powstały kod. Możliwe jest zapisanie go w określonej lokalizacji w formularzu (pole typu załączniki) lub w zmiennych procesowych, które mogą zostać wykorzystane później.